Rübai 3

ترکی که ز خون خیره پروا نکنداز آه ستم کشان محابا نکند

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 4

بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 5

چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 10

از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

سال‌ها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 15

شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 17

چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 24

زلف سرکش بین که پروای پریشانیش نیستمیدهد دلها بباد و چین به پیشانیش نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 58

همتی کز پا نشستم یا علیمانده ام بر گیر دستم یا علی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 84

انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 103

با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی

Nəyyir TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2

چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راکو داوری که داد رسد دادخواه را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 20

زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبسته‌ست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 59

شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 129

بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانه‌ایترسم فتد به خرمن ماهت زبانه‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq