Qəzəl 127

چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Digər şeir 52

مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 85

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 19

بحرها آمد به لب خوشیده کفکای درخشان گوهر بحر شرف

Nəyyir Təbrizi3 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 31

اندر شب آتش افروز علیستتغییر دهندۀ شب و روز علیست

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 34

ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 40

تا حسن ازل پرده گشائی کردهز آئینه صنع خودنمائی کرده

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 93

گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 95

کجا به گوش رسد ناله‌های زار منشهزار بلبل دستان‌سراست در چمنش

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 102

هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمی‌ست جدا هر سر مویم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 118

ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 128

ای که با لشکر مژگان دراز آمده‌ایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمده‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Digər şeir 6

گر نیست مه رخت ز چه رو از شکنج زلفهر شامگه بشکل دگر سر برآورد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 6

جامی که شاه تشنه‌لبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Rübai 10

رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 12

مده به باد سر زلف عنبر‌آسا راروا مدار پریشانی دل ما را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 26

کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان

Nəyyir Təbrizi4 dəq
Atəşkədə, fəsil 27

شد چو بی خود از رحیق عشق شاهتاخت لشگر زی حریم خیمه گاه

Nəyyir Təbrizi5 dəq
Digər şeir 31

دارم اندر تن دل ویرانه‌ایواندران دل سینه سوز افسانه‌ای

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 35

خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 48

ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 91

شد روی یار جلوه‌گر از زلف مشک‌بیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

دل به دریا زدن از چشم تر آموخته‌امچه هنرها که ز فیض نظر آموخته‌ام

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

به خطا می‌رمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

ای صورت زیبای تو مرآت معانیسرگشته چو پرگار به تصویر تو مانی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریاز سوز درون ما مانا که خبر داری

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 1

!ستایش خداوندیرا سزاست که نظم فواصل مکوّنات بسته باوثاد قدرت اوست و تاسیس بدایع مصنوعات مستند باسباب مشیت او و درود نامعدود بر رسول راد و آل و اولاد او باد که بیت القصیدۀ وجودند و سر دفتر غیب و شهود صلوات الله علیه و علیهم اجمیعن الی یوم الدین.و بعد این مجموعه ایست مسمی بلالی منظومۀ از نتایج افکار جناب رضوان جایگاه علّیین آرمگاه آقا میرزا محمد تقی حجه الاسلام طاب الله ثراه که در مناقب ائمۀ اطهار و مصائب سلیل سید ابرار علیهم صلوات الله الملک الجبار بزبان عربی و عجمی برشتۀ نظم درآورده است چون آن جناب مغفور را بجهه عدم فراغت مجال نبود که این دُرر عزرا در دفتر مخصوص مرتب دارند لهذا این بندۀ حقیر و فقیر مقر بقصور و تقصیر

Nəyyir Təbrizi2 dəq