Nəyyir Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چند بیهوده دلا اینهمه افغان از منرخ ز من اشک ز من دیدۀ گریان از من
Qəzəl 110زنی چو آتش می ساقیا بخر من هوشمچنان بزن که بمحشر برند دوش بدوشم
Digər şeir 52مرا تنگست در دل منزل دوستهمی ترسم بتنگ آید دل دوست
Qəzəl 85یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید
Atəşkədə, fəsil 19بحرها آمد به لب خوشیده کفکای درخشان گوهر بحر شرف
Ləali-mənzumə, fəsil 31اندر شب آتش افروز علیستتغییر دهندۀ شب و روز علیست
Qəzəl 34ز غمت خون دلی نیست که در جامم نیستدور غم شاد اگر دور فلک رامم نیست
Ləali-mənzumə, fəsil 40تا حسن ازل پرده گشائی کردهز آئینه صنع خودنمائی کرده
Qəzəl 93گه به مسجد کشدم گه به کلیسای کشیشبستۀ موی بتانست مرا تختۀ کیش
Qəzəl 95کجا به گوش رسد نالههای زار منشهزار بلبل دستانسراست در چمنش
Qəzəl 102هر دم از یاد تو با چشم جدا گریم و مویمکه به سروقت تو چشمیست جدا هر سر مویم
Qəzəl 118ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من
Qəzəl 125دلا گر گوهر مقصود خواهی دیده دریا کنز فیض دانهٔ اشک آستین پر درّ لالا کن
Qəzəl 128ای که با لشکر مژگان دراز آمدهایدل که تاراج تو شد بهر چه باز آمدهای
Digər şeir 6گر نیست مه رخت ز چه رو از شکنج زلفهر شامگه بشکل دگر سر برآورد
Ləali-mənzumə, fəsil 6جامی که شاه تشنهلبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او
Rübai 10رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
Qəzəl 12مده به باد سر زلف عنبرآسا راروا مدار پریشانی دل ما را
Atəşkədə, fəsil 26کرد پور سعد ترسائی جوانبهر قتل آن امیر دین روان
Atəşkədə, fəsil 27شد چو بی خود از رحیق عشق شاهتاخت لشگر زی حریم خیمه گاه
Digər şeir 31دارم اندر تن دل ویرانهایواندران دل سینه سوز افسانهای
Qəzəl 35خبر ما که برد باز بدان لعبت مستکاندران حقه که سرّیکه نهفتیم شکست
Ləali-mənzumə, fəsil 48ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم
Qəzəl 91شد روی یار جلوهگر از زلف مشکبیزصبح امید میدهد ای بخت خفته خیز
Qəzəl 112دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
Qəzəl 122به خطا میرمد آن نرگسِ فتّان از منکه به یک غمزه توان برد دل آسان از من
Qəzəl 133سوزنده آتشی که شود پخته خام از اوجام می است خواجه بکن پر مشام از او
Qəzəl 134ای صورت زیبای تو مرآت معانیسرگشته چو پرگار به تصویر تو مانی
Qəzəl 135امشب اگر ای نائی آهنگ دگر داریاز سوز درون ما مانا که خبر داری
Ləali-mənzumə, fəsil 1!ستایش خداوندیرا سزاست که نظم فواصل مکوّنات بسته باوثاد قدرت اوست و تاسیس بدایع مصنوعات مستند باسباب مشیت او و درود نامعدود بر رسول راد و آل و اولاد او باد که بیت القصیدۀ وجودند و سر دفتر غیب و شهود صلوات الله علیه و علیهم اجمیعن الی یوم الدین.و بعد این مجموعه ایست مسمی بلالی منظومۀ از نتایج افکار جناب رضوان جایگاه علّیین آرمگاه آقا میرزا محمد تقی حجه الاسلام طاب الله ثراه که در مناقب ائمۀ اطهار و مصائب سلیل سید ابرار علیهم صلوات الله الملک الجبار بزبان عربی و عجمی برشتۀ نظم درآورده است چون آن جناب مغفور را بجهه عدم فراغت مجال نبود که این دُرر عزرا در دفتر مخصوص مرتب دارند لهذا این بندۀ حقیر و فقیر مقر بقصور و تقصیر