Qəzəl 82

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم‌زدگان تا چه‌ها کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 83

ریزند خون من آخر خوبان به عربده‌جوئینی نیست جای شکایت کاین است رسم نکوئی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 101

من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 126

من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 1

آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد

Nəyyir Təbrizi7 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 2

چون کرد خور ز توسن زرین تهی رکابافتاد در ثوابِت و سیاره انقلاب

Nəyyir Təbrizi31 dəq
Qəzəl 3

بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 4

از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید

Nəyyir Təbrizi10 dəq
Qəzəl 4

بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 5

ای ز داغ تو روان خون دل از دیدۀ حوربی تو عالم همه ماتم‌کده تا نفخهٔ صور

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Atəşkədə, fəsil 6

چون که نوبت بر بنی هاشم رسیدساخت ساز جنگ عباس رشید

Nəyyir Təbrizi10 dəq
Qəzəl 7

در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 9

قاسم آن نوباوۀ باغ حسنگوهر شاداب دریای مِحَن

Nəyyir Təbrizi17 dəq
Qəzəl 13

بی می نتوان برد به‌سر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 14

گفت: شاها من فرشته آتشمکه سمندوار بر آتش خوشم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 16

شد فرشته باد بر مرکز نوانکه فرشته آب شد سویش روان

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Atəşkədə, fəsil 21

زعفر آمد با سپاه بی عدداز گروه جنیان بهر مدد

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 21

هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفتجز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 22

لوحش الله صنما این چه دهان است و لب استخوشه‌چینان به هم آیید که وقت رطب است

Nəyyir TəbriziQəzəl3 dəq
Atəşkədə, fəsil 24

اندرین حال آن هژیر رزمکوشکامدش صوتی ز هندستان به گوش

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Digər şeir 25

دانم بمقصد چیستی ای آهوی ختااز شیوۀ رمیدن و باز آرمیدنت

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 27

ای فخر رسل که دیر باز آمده‌ایشک نیست که از راه دراز آمده‌ای

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 28

ذوالجناح آن رفرف معراج عشقبر سر از نور نبوت تاج عشق

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Atəşkədə, fəsil 36

شاه خاور چون علم بر بام زدبا جرس بانگ رحیل شام زد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 36

عنوان منزّه از نعوت است علیبر ذات حق آیت ثبوتست علی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 38

جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq