Nəyyir Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
Digər şeir 83ریزند خون من آخر خوبان به عربدهجوئینی نیست جای شکایت کاین است رسم نکوئی
Qəzəl 101من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم
Qəzəl 119ای غلام بر سیمین تو زرین کمرانخاکسار کف پای تو سر تا جوران
Qəzəl 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Qəzəl 126من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این
Qəzəl 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Atəşkədə, fəsil 1آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد
Ləali-mənzumə, fəsil 2چون کرد خور ز توسن زرین تهی رکابافتاد در ثوابِت و سیاره انقلاب
Qəzəl 3بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما
Atəşkədə, fəsil 4از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید
Qəzəl 4بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را
Ləali-mənzumə, fəsil 5ای ز داغ تو روان خون دل از دیدۀ حوربی تو عالم همه ماتمکده تا نفخهٔ صور
Atəşkədə, fəsil 6چون که نوبت بر بنی هاشم رسیدساخت ساز جنگ عباس رشید
Qəzəl 7در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را
Atəşkədə, fəsil 9قاسم آن نوباوۀ باغ حسنگوهر شاداب دریای مِحَن
Qəzəl 13بی می نتوان برد بهسر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را
Atəşkədə, fəsil 14گفت: شاها من فرشته آتشمکه سمندوار بر آتش خوشم
Atəşkədə, fəsil 16شد فرشته باد بر مرکز نوانکه فرشته آب شد سویش روان
Atəşkədə, fəsil 21زعفر آمد با سپاه بی عدداز گروه جنیان بهر مدد
Qəzəl 21هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفتجز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت
Qəzəl 22لوحش الله صنما این چه دهان است و لب استخوشهچینان به هم آیید که وقت رطب است
Atəşkədə, fəsil 24اندرین حال آن هژیر رزمکوشکامدش صوتی ز هندستان به گوش
Digər şeir 25دانم بمقصد چیستی ای آهوی ختااز شیوۀ رمیدن و باز آرمیدنت
Ləali-mənzumə, fəsil 27ای فخر رسل که دیر باز آمدهایشک نیست که از راه دراز آمدهای
Atəşkədə, fəsil 28ذوالجناح آن رفرف معراج عشقبر سر از نور نبوت تاج عشق
Atəşkədə, fəsil 36شاه خاور چون علم بر بام زدبا جرس بانگ رحیل شام زد
Ləali-mənzumə, fəsil 36عنوان منزّه از نعوت است علیبر ذات حق آیت ثبوتست علی
Qəzəl 38جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست
Qəzəl 39آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست