Ləali-mənzumə, fəsil 36

عنوان منزّه از نعوت است علیبر ذات حق آیت ثبوتست علی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 38

جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیستپر طاوس بحسن خط رخسار تو نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردبگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 46

چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 48

همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 63

از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 70

نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

بتان چو زلف مسلسل به تاب می‌سازندبه گردن قمر از مو طناب می‌سازند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 79

در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 80

شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چه‌ها بر دل خونین گذرد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 88

ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 90

هندوی چشم و خال و خط و زلف مشک‌بیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانشجهان مصر بلاخیز و خرد یعقوب نالانش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 115

عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسست‌عهدا مگر از چشم تو باز افتادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 142

شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 3

آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Rübai 3

ترکی که ز خون خیره پروا نکنداز آه ستم کشان محابا نکند

Nəyyir TəbriziRübai1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 4

بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 5

شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 5

چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 10

از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

سال‌ها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 15

شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 17

چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq