Nəyyir Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عنوان منزّه از نعوت است علیبر ذات حق آیت ثبوتست علی
Qəzəl 38جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست
Qəzəl 39آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست
Qəzəl 40جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیستپر طاوس بحسن خط رخسار تو نیست
Qəzəl 42چند عمر اندر پی آب سکندر بگذردبگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد
Qəzəl 46چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید
Qəzəl 48همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید
Qəzəl 63از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود
Qəzəl 70نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم
Qəzəl 78بتان چو زلف مسلسل به تاب میسازندبه گردن قمر از مو طناب میسازند
Qəzəl 79در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود
Qəzəl 80شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چهها بر دل خونین گذرد
Qəzəl 88ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
Qəzəl 89نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر
Qəzəl 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Qəzəl 92ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش
Qəzəl 98دل من کنعان است و چاه سینهٔ زندانشجهان مصر بلاخیز و خرد یعقوب نالانش
Qəzəl 99چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ
Qəzəl 115عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسستعهدا مگر از چشم تو باز افتادم
Qəzəl 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Qəzəl 142شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
Ləali-mənzumə, fəsil 3آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود
Rübai 3ترکی که ز خون خیره پروا نکنداز آه ستم کشان محابا نکند
Ləali-mənzumə, fəsil 4بازم از این واقعۀ دشت بلا یاد آمدخرمن صبر و ثباتم همه بر باد آمد
Atəşkədə, fəsil 5شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب
Qəzəl 5چند در بند کشم این دلِ هرجایی رابیش از این صبر نباشد سرِ سودایی را
Qəzəl 10از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را
Qəzəl 11سالها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا
Atəşkədə, fəsil 15شد فرشته نار با صد دود آهکه فرشته باد آمد با سپاه
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست