Qəzəl 108

این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 113

آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 131

عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 167

ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 168

بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو می‌شوند ارواح

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 181

وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 184

روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 190

به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 210

رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک می‌بازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 230

هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 249

بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته می‌گردد، تن زار همی باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 251

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 252

حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 255

دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 256

کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 271

زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 300

هر نفسی عشق او بی‌دل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 301

دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 310

دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 312

گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 323

دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 330

تو را که گفت که من بی‌تو می‌توانم بودکه مرگ بادا گر بی‌تو زنده دانم بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 337

دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 342

عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود

Əvhədi Marağalı1 dəq