Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Qəzəl 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
Qəzəl 177هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
Qəzəl 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Qəzəl 199به یک نظر دل شهری شکاردانی کردهمیشه جور کنی و آشکاردانی کرد
Qəzəl 206بی تو دل من دمی قرار نگیردپند نصیحت کنان به کار نگیرد
Qəzəl 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Qəzəl 219هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسدگر تو جفا چنین کنی، از تو دلم به جان رسد
Qəzəl 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Qəzəl 228تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد
Qəzəl 232مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد
Qəzəl 236اگر گوش بر دشمنانت نباشدلب من دمی بیدهانت نباشد
Qəzəl 242بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشدهر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد
Qəzəl 247او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
Qəzəl 250ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد
Qəzəl 262هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد
Qəzəl 263هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد
Qəzəl 264کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟
Qəzəl 272بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد
Qəzəl 283چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند
Qəzəl 292دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند
Qəzəl 299هر زمان آشفتهدل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
Qəzəl 302مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند
Qəzəl 343غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
Qəzəl 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Qəzəl 353بیتو دل و جان من زیر و زبر میشوددم به دمم درد دل بیش و بتر میشود
Qəzəl 356شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود
Qəzəl 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Qəzəl 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Qəzəl 375من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید