Rübai 86

هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 87

گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 93

چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 96

یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 97

یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 101

دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 103

ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 104

چون دوستی روی تو ورزم به نیازمگذار به دست دشمن دونم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 108

رفتم بر آن شمع چگل مست امروزگفتم که: مرا با تو سری هست امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 109

ای داده به بازی دل من، جان را نیزعهدم ز جفا شکسته، پیمان را نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 121

ای کرده به خون دشمنان خارا لعلدر گوش سپر کرده فرمان تو نعل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 126

از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کامبرخیز و به سوی گل و گلزار خرام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 128

روزی شکن از زلف چو دالت ببرمجانی بکنم، ز دل ملامت ببرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 129

دی باد صبا ز خاک بر داشت سرمآن نامه بیاورد و بر افراشت سرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 142

ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 145

هر دم لحد تنگ بگرید بر منوین خاک به صد رنگ بگرید بر من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 146

ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 148

ای شیخ، گران جان چو تنندی منشینزین آب روان بگیر پندی، منشین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 157

ای راه خلل ز چار قسمت بستهداننده ز روح نقش جسمت بسته

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 158

ای تن، دل خود به روی چون ماهش دهجانی داری، به لعل دلخواهش ده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 160

ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 161

دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 168

در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 169

تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 182

در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی

Əvhədi Marağalı1 dəq
İsfahan ləhcəsində şeir 4

سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Mürəbbe

آن سرو سهی چه نام دارد؟کان قامت خوش خرام دارد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 1

به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 1

ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیداآسوده درو والا، آهسته درو شیدا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 2

در آن ایام کز من دور شد بختسراسر کار من بی‌نور شد سخت

Əvhədi MarağalıMəsnəvi3 dəq