Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خورببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر
Qəzəl 391دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگربر رخش از هفت و نه، نقش و نگاری دگر
Qəzəl 392نیک میخواهی که: از خود دورم اندازی دگرو آن دل سنگین ز مهر من بپردازی دگر
Qəzəl 396دل من فتنه شد بر یار دیگرچه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟
Qəzəl 397تو از دست که میخوردی؟ که خشم آلودهای دیگرمگر با دشمنان ما قدح پیمودهای دیگر؟
Qəzəl 398ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
Qəzəl 400باد بهار میدمد و من ز یار دوربا غم نشسته دایم و از غمگسار دور
Qəzəl 402گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیردور بادا! که کند صبر ز یاد تو ضمیر
Qəzəl 406من بدین خواری و این غربت از آن راه درازبه تمنای تو افتادهام، ای شمع طراز
Qəzəl 408آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز
Qəzəl 409یار ار نمیکند به حدیث تو گوش بازعیبی نباشد، ای دل مسکین، بکوش باز
Qəzəl 410ما در به روی خلق فرو بستهایم بازدر شاهد خیال تو پیوستهایم باز
Qəzəl 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Qəzəl 422ای صبا، از من آشفته فلان را میپرسمینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
Qəzəl 425نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه میسپردم در حال میشکستش
Qəzəl 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Qəzəl 431دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکشکنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش
Qəzəl 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Qəzəl 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Qəzəl 449ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
Qəzəl 451ما به ابد میبریم عشق ترا از ازلدر همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
Qəzəl 456دیوانه میشد از غم او گاه گاه دلزان بستم اندر آن سر زلف سیاه دل
Qəzəl 458نازنین، عیب نباشد، که کند ناز ای دلاو همی سوزدت از عشق و تو میساز ای دل
Qəzəl 461زهی! ز دست رقیبان گذر به کوی تو مشکلز بس جمال که داری، نظر به روی تو مشکل
Qəzəl 464ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل
Qəzəl 468قاصرات الطرف فی حجب الخیامحال ترکانست گویی والسلام
Qəzəl 470من درین شهر پای بند توامعاشق قامت بلند توام
Qəzəl 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Qəzəl 488خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتمرستم ز خودی، رخ به خدا کردم و رفتم
Qəzəl 489مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم