Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
İsfahan ləhcəsində şeir 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Qəzəl 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Qəzəl 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Qəzəl 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Qəzəl 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
Qəzəl 175کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد
Qəzəl 186طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
Qəzəl 194دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد
Qəzəl 217فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد
Qəzəl 239چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
Qəzəl 240رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد
Qəzəl 246آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد