Qəzəl 267

گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غم‌خواری چه شد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 275

عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 293

تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمی‌گذرند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 295

آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 296

چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 317

گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 321

ز دور ار ترا ناتوانی ببیندتنی مرده باشد، که جانی ببیند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 351

هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 362

گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 380

وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 401

شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 405

صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 421

ای صبا، یار مرا از من بی‌یار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 429

درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 439

دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 457

ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 469

من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 498

بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 512

به دکان می‌فروشان گروست هر چه دارمهمه خنب‌ها تهی گشت و هنوز در خمارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 531

گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزمور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 576

تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 578

تا بر آن عارض زیبا نظر انداخته‌ایمخانهٔ عقل به یک بار برانداخته‌ایم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 596

چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 603

کیست آن مه؟ که می‌رود نازانعاشقان در پیش سراندازان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 612

به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 621

تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 623

مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 624

از تو مرا تا به کی بی‌سر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 641

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 643

چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من

Əvhədi Marağalı1 dəq