Qəzəl 647

دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 652

منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 657

من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 678

سوی من شادی نیاید،تا نیایم سوی توروی شادی آن زمان بینم که بینم روی تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 679

گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 719

نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیدهز سوز و آه خود بسیار سرد و گرم‌ها دیده

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 724

دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 726

ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بی‌تو چشم همین و همان همه

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 740

با دگری بر غم من عقد وصال بسته‌ایورنه به روی من چرا در همه سال بسته‌ای؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 750

ای که دیگر بی‌گناه از من عنان پیچیده‌ایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیده‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 763

دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 804

بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشیاز میان بنگریزی، در کنار ما باشی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 864

دلا، زین بدایت چه دیدی؟ بگویز پایان و غایت چه دیدی؟ بگوی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 879

چه شود کز سر رحمت به سرم باز آیی؟در وصلی بگشایی ز درم باز آیی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 31

چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی

Əvhədi Marağalı2 dəq
Rübai 156

در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته

Əvhədi Marağalı1 dəq
İsfahan ləhcəsində şeir 5

سوی دو نان برِ دونان چرا کنم خدمت؟سنان خورم به ازین نان، زَنان از اینان به

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10

چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 12

شبی پروانه‌ای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 14

تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟

Əvhədi MarağalıMəsnəvi2 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15

تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18

ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 19

خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 20

دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 21

مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟

Əvhədi MarağalıMəsnəvi2 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23

بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29

مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 32

از آن دلدار هر جایی چه خیزد؟که او هر ساعت از جایی گریزد

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 39

چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 40

کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq