Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون
Qəzəl 652منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین
Qəzəl 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Qəzəl 678سوی من شادی نیاید،تا نیایم سوی توروی شادی آن زمان بینم که بینم روی تو
Qəzəl 679گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Qəzəl 719نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیدهز سوز و آه خود بسیار سرد و گرمها دیده
Qəzəl 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Qəzəl 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
Qəzəl 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Qəzəl 763دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟
Qəzəl 804بخت یار ما باشد گر تو یار ما باشیاز میان بنگریزی، در کنار ما باشی
Qəzəl 864دلا، زین بدایت چه دیدی؟ بگویز پایان و غایت چه دیدی؟ بگوی
Qəzəl 879چه شود کز سر رحمت به سرم باز آیی؟در وصلی بگشایی ز درم باز آیی؟
Qəsidə 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Rübai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
İsfahan ləhcəsində şeir 5سوی دو نان برِ دونان چرا کنم خدمت؟سنان خورم به ازین نان، زَنان از اینان به
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 19خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 21مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Məntiqül-üşşaq, fəsil 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 32از آن دلدار هر جایی چه خیزد؟که او هر ساعت از جایی گریزد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 39چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 40کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ: