من از مادری زادم که پارم پدر بود او
من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
ز عالم همی جستم نشان دل آرایشچو عالم شدم بر وی ز عالم به در بود او
از آن راهبین گشتم که هر جا رخ آوردمدلم را دلیل ره، مرا راهبر بود او
ز خاطر نرفت آن نقش و از دل نشد خالیکجا رفتی از خاطر؟ که نقش حجر بود او
قمروار حالم ار کمابیش بود چندیشد امسال شمس آن مه، که عمری قمر بود او
ز بس قطره باران که فیضش فراهم زدچو دریا شد آن آبی، که وقتی شمر بود او
من آن نقد عرضی، کش درین فرش بنهفتمنه از خاک شد تیره، نه از نم، که زر بود او
نه عقلم بسی گفتی، مکن یاد او دیگر؟که اندر طریق ما عجب بیخبر بود او!
مجوی اوحدی را تو ز من کاندر آن ساعتکه من بار میبستم، به جنبی دگر بود او
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-657
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Din elmi lazımdır şeyxə, şəriət,Bir də ki, düz, sağlam, mətin bir hikmət.
Cami-Cəm, fəsil 82Olduqca qəzəblə şəhvət sənə yar,Tövbə eyləməyə hər vaxt imkan var.
Cami-Cəm, fəsil 83Mülkə yaxın qoyma oğrunu nahaq,Ağlın var, ayıya gəl vermə papaq.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.