Qəzəl 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 277

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 286

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اندزلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 342

عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 344

روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 365

هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 366

هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 367

دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 368

مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 376

دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 388

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 414

هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 417

در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 418

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 459

سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 475

تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 481

دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 483

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 485

شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 491

دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 517

منازل سفرت پیش دیده می‌آرماگر چه هیچ به منزل نمی‌رسد بارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 524

صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 582

باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم

Əvhədi Marağalı1 dəq