Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد
Qəzəl 270عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد
Qəzəl 277صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند
Qəzəl 286نقش لب تو از شکر و پسته بستهاندزلف و رخت ز نسترن و لاله رستهاند
Qəzəl 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Qəzəl 314قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند
Qəzəl 324همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
Qəzəl 332سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Qəzəl 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود
Qəzəl 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Qəzəl 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Qəzəl 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Qəzəl 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Qəzəl 368مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Qəzəl 414هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز
Qəzəl 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Qəzəl 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Qəzəl 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Qəzəl 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Qəzəl 459سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دلدر کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل
Qəzəl 475تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم
Qəzəl 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Qəzəl 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Qəzəl 485شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم
Qəzəl 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Qəzəl 517منازل سفرت پیش دیده میآرماگر چه هیچ به منزل نمیرسد بارم
Qəzəl 524صد بار ز مهرت ار بمیرمیک ذره دل از تو بر نگیرم
Qəzəl 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم