Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نیست در آبگینه آتش و آببادهشان رنگ میدهد، دریاب
Cami-Cəm, fəsil 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Qəzəl 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qəzəl 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Qəzəl 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Qəzəl 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Qəzəl 131عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست
Qəzəl 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Qəzəl 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Qəzəl 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Qəzəl 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
Qəzəl 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Qəzəl 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Qəzəl 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Qəzəl 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Qəzəl 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Qəzəl 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Qəzəl 255دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد
Qəzəl 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Qəzəl 271زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد
Qəzəl 282از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند
Qəzəl 288فرش زمردین به زمین در کشیدهاندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیدهاند
Qəzəl 299هر زمان آشفتهدل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
Qəzəl 300هر نفسی عشق او بیدل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند
Qəzəl 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Qəzəl 310دلدار دل ببرد و زما پرده میکندما را ز هجر خویشتن آزرده میکند
Qəzəl 323دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟
Qəzəl 327نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود