Qəzəl 51

نیست در آبگینه آتش و آبباده‌شان رنگ می‌دهد، دریاب

Əvhədi Marağalı1 dəq
Cami-Cəm, fəsil 61

بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار

Əvhədi MarağalıMəsnəvi2 dəq
Qəzəl 70

چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 87

نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 99

دل به صحرا می‌رود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 104

دل مست و دیده مست و تن بی‌قرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 113

آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 115

دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 131

عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 138

مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 165

ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 181

وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 184

روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 190

به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 197

جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 207

صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 212

دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 225

پرسش خسته‌ای روا باشدکه درین درد بی‌دوا باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 251

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 255

دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 256

کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 271

زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 282

از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 288

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 300

هر نفسی عشق او بی‌دل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 301

دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 310

دلدار دل ببرد و زما پرده می‌کندما را ز هجر خویشتن آزرده می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 323

دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 327

نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود

Əvhədi Marağalı1 dəq