Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون همه ملک وجود خانهٔ شاهست و شاهراه چه جویی به غیر؟ بیش چه پویی به راه؟
Qəzəl 691آن تیر بالا را ببین: ز ابرو کمانها ساختهاز تیر چشم مست خود آهنگ جانها ساخته
Qəzəl 700عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشادهبر جای خود چو بحری جوشان و ایستاده
Qəzəl 704کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بدهبوسهای، ار آشکار نیست، نهانم بده
Qəzəl 707ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
Qəzəl 708چیست آن شهریار در پرده؟شور در شهر و یار در پرده
Qəzəl 710خیز و کار رفتنت را ساز دههمرهان خویش را آواز ده
Qəzəl 721ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
Qəzəl 727بر در میخانه این غلغل و آن طنطنهچیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه
Qəzəl 733ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نهبییاد تو در عالم ذهنی و ضمیری نه
Qəzəl 734آن دل که مرا بود و توی دیده سلبوهو آن تن که کشیدی به کمنمدش جذبوه
Qəzəl 736ز لعلش بوسهای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کیبگفت: ای عاشق سرگشته، صبرت نیست هم در پی؟
Qəzəl 748همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
Qəzəl 754ای ماه و مشتری ز جمالت قرینهایوز گیسوی تو هر شکنی عنبرینهای
Qəzəl 761اگر چه از بر من بارها چو تیر بجستیهم آخرم بکشیدیّ و چون کمان بشکستی
Qəzəl 769خواستم بوسی ز لعلت دست پیشم داشتیقصد کردم کت ببوسم دست و هم نگذاشتی
Qəzəl 770گر تو سری میکشی تا نکنی آشتیما ز تو سرکشتریم،پس تو چه پنداشتی؟
Qəzəl 772جان را ستیزهٔ تو ندارد نهایتیخوبان جفا کنند ولی تا به غایتی
Qəzəl 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Qəzəl 778نگارا، یاد میداری که یاد ما نمیکردی؟سگان را در بر خود جای و جای ما نمیکردی؟
Qəzəl 784دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Qəzəl 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Qəzəl 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Qəzəl 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Qəzəl 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Qəzəl 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Qəzəl 810گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی
Qəzəl 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Qəzəl 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Qəzəl 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی