Qəzəl 83

مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راستدوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 85

یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 90

تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماستذکرش دوای درد دل ناتوان ماست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 96

بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمده‌ستخلق شهری از دل و جانش خریدار آمده‌ست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 97

این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 101

هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 103

از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 106

حسن خوبان عزیز چندانستکه رخ یوسفم به زندانست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 112

آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوستو آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 116

در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟غلطست این، که به غیر از تو نپندارم هست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 117

پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 121

دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟از من مهجور سرگردان چه دیدی؟ باز چیست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 122

ای دل، از هجران او زارم همی باید گریستتر ک خفتن کن، که بیدارم همی باید گریست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 125

جز نقش تو در خیال ما نیستجز با غمت اتصال ما نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 134

عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیستوین نداند، مگر آن دل که درو آگاهیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 136

گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشتما را بس این قدر که: به ما دوست بر گذشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 143

در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمی‌یارم گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 146

چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفتکه به یک دیدن او از دلم آرام برفت

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 147

دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 149

به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 152

از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 153

عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفتکانچه مرا گفته‌اند دل ز پی آن نرفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 155

مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 157

زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 160

سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامتکه در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت!

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 164

ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 170

باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاددود زلفت آتشی در جان ما خواهد نهاد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 171

هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 176

عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 178

دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد

Əvhədi Marağalı1 dəq