Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند
Qəzəl 304در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند
Qəzəl 306نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسهای رهانه کند
Qəzəl 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Qəzəl 313جماعتی که مرا توبه کار میخوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند
Qəzəl 322آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
Qəzəl 329دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Qəzəl 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Qəzəl 335دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود
Qəzəl 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Qəzəl 354فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشودشکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود
Qəzəl 355کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
Qəzəl 357بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد
Qəzəl 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Qəzəl 370دیریست که یار ما نمیآیدپیغام به کار ما نمیآید
Qəzəl 371دلی که در سر زلف شما همی آیدبه پای خویش به دام بلا همی آید
Qəzəl 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Qəzəl 382ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار
Qəzəl 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Qəzəl 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Qəzəl 395ای دل، بیا و در رخ آن حور مینگربفگن حجاب ظلمت و در نور مینگر
Qəzəl 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Qəzəl 412عنایتیست خدا را به حال ما امروزکه شد خجسته از آن چهره فال ما امروز
Qəzəl 413گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز
Qəzəl 420به رخ شمع شبستانم تویی بسبه قامت سرو بستانم تویی بس
Qəzəl 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Qəzəl 433دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچارهای نیست به جز جای که در دل کنمش
Qəzəl 435نیست عیب ار دوست میدارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟
Qəzəl 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Qəzəl 440ای رخت خرم و دهانت خوشوآن نظر کردن نهانت خوش