در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند

ز حسرت رسن زلف و چاه غبغب اونه طرفه گر دل من رغبت گناه کند

به هجراو دل من غیر ازین نمی‌داندکه روز و شب بنشیند، فغان و آه کند

برفت و در پی او آن چنان گریسته‌امکز آب دیدهٔ من کاروان شناه کند

دلم کجا طمع وصل او کند؟ هیهات!مگر ز دور به خاک درش نگاه کند

اگر ز طلعت او مشتری خبر یابدکجا ملازمت آفتاب و ماه کند؟

ز فخر سر به فلک برکشد ستاره صفتچو اوحدی ز سر زلف او پناه کند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri