Qəzəl 128

ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 133

جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 158

ای عید روزه‌داران ابروی چون هلالتوی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 222

حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 257

یار ز پیمان ما گر چه سری می‌کشدبار غمش را دلم بی‌جگری می‌کشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 258

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 333

این چنین نقشی اگر در چین بودقبلهٔ خوبان آن ملک این بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 373

باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 385

تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 482

چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 485

شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 517

منازل سفرت پیش دیده می‌آرماگر چه هیچ به منزل نمی‌رسد بارم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 648

ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 669

ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 684

آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 744

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ایتیغ ستم کشیده‌ای، ترک وفا گرفته‌ای

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 759

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 826

شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 827

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 833

سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 858

به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 866

عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 874

دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 2

آن نفس را، که ناطقه گویند، بازیابتا روشنت شود سخن گنج در خراب

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 20

زنهار خوارگان را زنهار خوار دارپیوند و عهدشان همه نا استوار دار

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 35

کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری

Əvhədi Marağalı2 dəq
Tərkibbənd 2

هر شبی تا به سحر زار بگریم ز غمتاندکی خسبم و بسیار بگریم ز غمت

Əvhədi Marağalı3 dəq
Rübai 5

شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت

Əvhədi Marağalı1 dəq