شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی

بی‌تو کارم به کام دشمن شدوز دهانت نیافتم کامی

در جدایی تبم گرفت و تو خودننهادی به پرسشم گامی

دشمنان از شراب وصل تو مستدوستان را نمیدهی جامی

خال را دانه ساختی وز زلفبر سر دانه می‌کشی دامی

در دلم چون غمت قرار گرفتگو: قرارم مباش و آرامی

چه تفاوت کند در آتش تو؟گر بسوزد چو اوحدی خامی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran