Qəzəl 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 277

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 286

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اندزلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 325

تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بی‌خبرم باید بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 331

میان ما و تو دوری به اختیار نبودمرا زمان فراق تو در شمار نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 344

روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 368

مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 388

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 414

هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 417

در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 418

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 481

دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 483

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 491

دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 582

باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 591

کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 610

کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 630

نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگره‌ام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 644

ای ز سودای تو در هر گوشه‌ای آواره منچارهٔ‌کارم نه نیکو می‌کنی، بیچاره من!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 646

ای اوفتاده در غم عشقت ز پای منگر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 649

شبت می‌بینم اندر خواب و می‌گویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمی‌پرسی: چه حالست این؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 661

ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 668

ای نور چشم من ز رخ لاله‌رنگ توسوگند سخت من به دل همچو سنگ تو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 687

گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو

Əvhədi Marağalı1 dəq