Pərvin Etisami
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Şeir 26به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری
Qəsidə 27نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام
Qəsidə 28نفس گفتهست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم
Şeir 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را
Qəsidə 37گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیهکاری
Şeir 41دختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزید
Şeir 45به درویشی، بزرگی جامهای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد
Şeir 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم
Şeir 57حکایت کرد سرهنگی به کسریکه دشمن را ز پشت قلعه راندیم
Şeir 59اینچنین خواندم که روزی روبهیپایبند تلّه گشت اندر رهی
Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست
Şeir 65گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانهایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیدهاند
Şeir 70خلید خار درشتی بپای طفلی خردبهم برآمد و از پویه باز ماند و گریست
Şeir 75آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان
Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم
Şeir 98سحرگه، غنچهای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیار
Şeir 100زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست
Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم
Şeir 113یکی گوهر فروشی، ثروت اندوزبدست آورد الماسی دل افروز
Şeir 119بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفتکه ای دریغ، مرا ریشه سوخت زین آذر
Şeir 122شنیدستم یکی چوپان نادانبخفتی وقت گشت گوسفندان
Şeir 126بلبلی گفت سحر با گل سرخکاینهمه خار به گرد تو چراست
Şeir 127صبحدم، صاحبدلی در گلشنیشد روان بهر نظاره کردنی
Şeir 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفتمپوش روی، به روی تو شادمان شدهایم
Şeir 129بطرف گلشنی، در نوبهاریگلی خودرو، دمید از جو کناری
Şeir 141یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامینظر کرد روزی، بگسترده دامی
Şeir 147نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید
Şeir 148جوانی چنین گفت روزی به پیریکه چون است با پیریت زندگانی
Şeir 154هر که با پاکدلان، صبح و مسایی دارددلش از پرتو اسرار، صفایی دارد