Qəsidə 25

ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 26

به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری

Pərvin Etisami4 dəq
Qəsidə 27

نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 28

نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 29

خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 37

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 41

دختری خُرد به مهمانی رفتدر صف دخترکی چند، خزید

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 45

به درویشی، بزرگی جامه‌ای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 47

نهان شد از گل زردی گلی سپید که ماسپید جامه و از هر گنه مبرائیم

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 57

حکایت کرد سرهنگی به کسریکه دشمن را ز پشت قلعه راندیم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 59

این‌چنین خواندم که روزی روبهیپایبند تلّه گشت اندر رهی

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 61

بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 65

گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه‌ایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 70

خلید خار درشتی بپای طفلی خردبهم برآمد و از پویه باز ماند و گریست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 75

آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 84

شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 98

سحرگه، غنچه‌ای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیار

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 100

زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زدکین مرغ زشت روی چه خودخواه و خودنماست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 104

ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفتکه چند دشمنی از بهر حرص و آز کنیم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 113

یکی گوهر فروشی، ثروت اندوزبدست آورد الماسی دل افروز

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 119

بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفتکه ای دریغ، مرا ریشه سوخت زین آذر

Pərvin Etisami5 dəq
Şeir 122

شنیدستم یکی چوپان نادانبخفتی وقت گشت گوسفندان

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 126

بلبلی گفت سحر با گل سرخکاینهمه خار به گرد تو چراست

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 127

صبحدم، صاحبدلی در گلشنیشد روان بهر نظاره کردنی

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 128

نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفتمپوش روی، به روی تو شادمان شده‌ایم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 129

بطرف گلشنی، در نوبهاریگلی خودرو، دمید از جو کناری

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 141

یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامینظر کرد روزی، بگسترده دامی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 147

نوگلی، روزی ز شورستان دمیدخار، آن گل دید و رو در هم کشید

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 148

جوانی چنین گفت روزی به پیریکه چون است با پیریت زندگانی

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 154

هر که با پاکدلان‌، صبح و مسا‌یی دارددلش از پرتو اسرار‌، صفایی دارد

Pərvin Etisami1 dəq