Qəsidə 7

آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 21

هفته‌ها کردیم ماه و سالها کردیم پارنور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 13

عاقل از کار بزرگی طلبیدتکیه بر بیهده گفتار نداشت

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 22

کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 123

پیرمردی، مفلس و برگشته بختروزگاری داشت ناهموار و سخت

Pərvin Etisami5 dəq
Qəsidə 3

رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاک‌جان را

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 16

فلک، ای دوست، ز بس بی‌حد و بی‌مر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 20

دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Qəsidə 29

تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 35

گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 51

بلبلی شیفته میگفت به گلکه جمال تو چراغ چمن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 68

ای که عمریست راه پیمائیبسوی دیده هم ز دل راهی است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 93

غنچه‌ای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 137

آن نشنیدید که یک قطره اشکصبحدم از چشم یتیمی چکید

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 142

محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت: ای دوست! این پیراهن است، افسار نیست!

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 180

زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبودپیشه‌اش جز تیره‌روزی و پریشانی نبود

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 2

ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتندل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 7

کبوتر بچه‌ای با شوق پروازبجرئت کرد روزی بال و پر باز

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 8

ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست

Pərvin EtisamiQəsidə5 dəq
Qəsidə 10

شالودهٔ کاخ جهان بر آبستتا چشم بهم بر زنی خرابست

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 28

بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت

Pərvin Etisami1 dəq
Qəsidə 32

دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن

Pərvin EtisamiQəsidə3 dəq
Qəsidə 34

پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Qəsidə 38

سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری

Pərvin EtisamiQəsidə2 dəq
Şeir 49

کسی که بر سر نرد جهان قمار نکردسیاه روزی و بدنامی اختیار نکرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 52

بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیره‌روز و ناشادند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 55

آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 72

تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 83

بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگکه از ملال نمردی، چه خیره سر بودی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 89

با بنفشه، لاله گفت ای بیخبرطرف گلشن را منظم کرده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq