Şeir 173

دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکنتیرگی خواستن، از نور گریزان شدن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 174

طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کردکیفرش، فرجام بال و پر به خون آلودن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 175

با قضا، چیره زبان نتوان بودکه بدوزند، گرت صد دهن است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 178

سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 179

به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 17

به نومیدی، سحرگه گفت امیدکه کس ناسازگاری چون تو نشنید

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 28

نفس گفته‌ست بسی ژاژ و بسی مبهمبه کز این پس کندش نطق خرد ابکم

Pərvin EtisamiQəsidə4 dəq
Şeir 29

خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 34

گفت دیوار قصر پادشهیکه بلندی، مرا سزاوار است

Pərvin Etisami3 dəq
Qəsidə 37

گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

Pərvin EtisamiQəsidə1 dəq
Şeir 38

نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 39

در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزه‌گرد بی سر و بی پا چه می‌کنی

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 42

گفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 43

دختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کرد

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 45

به درویشی، بزرگی جامه‌ای دادکه این خلقان بنه، کز دوشت افتاد

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 58

برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 65

گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه‌ایعاقلان پیداست، کز دیوانگان ترسیده‌اند

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 67

در آنساعت که چشم روز میخفتشنیدم ذره با خفاش میگفت

Pərvin Etisami3 dəq
Şeir 74

سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی

Pərvin Etisami2 dəq
Şeir 75

آن نشنیدید که در شیروانبود یکی زاهد روشن روان

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 84

شاهدی گفت بشمعی کامشبدر و دیوار، مزین کردم

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 90

بزندان تاریک، در بند سختبخود گفت زندانی تیره‌بخت

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 162

آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار

Pərvin Etisami4 dəq
Şeir 164

ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 167

ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 172

بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا داده‌اند، بی بدل است

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 176

دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 156

همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بی‌همت و تن آسانند

Pərvin Etisami3 dəq