Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Qəzəl 270از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد
Qəzəl 335از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید
Qəzəl 356با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید
Qəzəl 389با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز
Qəzəl 425طلبکاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحتهای بیمرهم!
Qəzəl 448عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟
Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم
Qəzəl 471غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم
Qəzəl 527گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان
Qəzəl 542ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من
Qəzəl 557ما داغ آرزوی تو داریم بر جبینما در هوای عشق تو داریم عقل و دین
Qəzəl 635چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشیغم جانانه باشد چو تو در میان نباشی
Qəzəl 649بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی
Qəzəl 680سؤالی دارم، ای جان، کز کجاییبگو: از دار ملک آشنایی
Qəzəl 5برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا
Qəzəl 30وقت آن شد که می ناب دهی مستان راخاصه من بیدل شوریده سرگردان را
Qəzəl 39ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب
Qəzəl 54دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات
Qəzəl 94آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست
Qəzəl 114ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست
Qəzəl 127فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست
Qəzəl 136باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست
Qəzəl 139بیار جان طلب کار را بحضرت دوستببین که با همه ذرات کون رو در روست
Qəzəl 145دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست
Qəzəl 152در فهم همین نکته بسی عزت و جاهستاین نکته که: آن دلبر ما در همه جا هست
Qəzəl 156همچو خورشید، که او را نظری با ما هستیار ما را بحقیقت نظری با ما هست
Qəzəl 159زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟کان ماه مسافر بهمه کوی و دری هست
Qəzəl 162رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر پرتو دیدار تو انوار تجلیست