Qəzəl 219

من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 257

هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 270

از دولت وصال تو کارم بکام شدبختم بلند گشت و سعادت غلام شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 335

از افق مکرمت صبح سعادت دمیدمحو مجازات شد،شاه حقیقت رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 356

با ما سخن از خرقه و سجاده مگوییداز ما بجز از شیوه مستانه مجویید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 389

با زلف و رخت مست مدامیم شب و روزای ماه وفا پیشه و ای شاه دل افروز

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 425

طلب‌کاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرمدریغ این جان محروم از جراحت‌های بی‌مرهم!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 448

عیسی بظهور آمد، من مرده چرا باشم؟ایام بهار آمد، پژمرده چرا باشم؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 460

مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 471

غیر از تو کس دگر نداریموز تو نفسی بسر نداریم

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 527

گفت حق: «کل من علیها فان »بفنا راضیم برغبت جان

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 542

ناوک غمزه می زند بر دل من نگار منصد پی اگر جفا کند، صدق و صفاست کار من

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 557

ما داغ آرزوی تو داریم بر جبینما در هوای عشق تو داریم عقل و دین

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 635

چه غمست آخر از غم؟ چو تو در میانه باشیغم جانانه باشد چو تو در میان نباشی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 649

بتو جان کجا برد پی؟ که تو شاه بی نشانیز تو دل کجا گریزد؟که تو معدن امانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 680

سؤالی دارم، ای جان، کز کجاییبگو: از دار ملک آشنایی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 5

برافشان زلف مشکین را، که خوش حالیم ازین سوداکه می یابم ز بوی او نسیم جنت الماوا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 30

وقت آن شد که می ناب دهی مستان راخاصه من بیدل شوریده سرگردان را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

ای از جمال روی تو تابنده آفتابوز آفتاب روی تو خورشید در حجاب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

دلم رابرد عشقت، «فات مافات »کجا یابم دگر؟ هیهات، هیهات

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

آن را که قبله اش رخ خورشید انورستاعراض گر کند، بهمه روی کافرست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

ملامت را بمان، چه جای بیمست؟که روح القدس جانت را ندیمست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 139

بیار جان طلب کار را بحضرت دوستببین که با همه ذرات کون رو در روست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 145

دل ما بصد جان طلب کار اوستولی در حقیقت طلب کار اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 152

در فهم همین نکته بسی عزت و جاهستاین نکته که: آن دلبر ما در همه جا هست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 156

همچو خورشید، که او را نظری با ما هستیار ما را بحقیقت نظری با ما هست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

زان یار سفر کرده کسی را خبری هست؟کان ماه مسافر بهمه کوی و دری هست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 162

رخسار تو چون آینه صورت و معنیستدر پرتو دیدار تو انوار تجلیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq