Qasım Ənvar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمننفس اماره آواره بیچاره من
Qəzəl 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Qəzəl 506بقدر جام بود شور و حالت مستانهزار جان گرامی فدای رطل گران
Qəzəl 509تربیت میکند مرا جانانتهنیت می فرستم از دل و جان
Qəzəl 511جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامانجانم ز دست غم بیکی جرعه واستان
Qəzəl 515دل با تو نظر دارد، اما نظری پنهانای مایه شادیها، ای دولت جاویدان
Qəzəl 517ز خوبان عربده خوش باشد، ای جانبیا با عربده در بزم مستان
Qəzəl 524«کل یوم هو فی شان » ز چه کردند بیان؟یعنی: اوصاف کمال تو ندارد پایان
Qəzəl 530میان باطن جانی و جان تویی، ای جانهمه تویی، بهمه حال، آشکار و نهان
Qəzəl 535«حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن«بعثر ما فی القبور» گنج نهان یافتن
Qəzəl 537چه باشد شیوهٔ عاشق؟ به معشوقان نظر کردنچه باشد کار معشوقان؟ دل عاشق سپر کردن
Qəzəl 544بسودایت سرشت آب و گل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Qəzəl 550الا! ای نفس، خودکامی و خودبیناز آن گشتی اسیر سجن سجین
Qəzəl 554جعل را چند ازین تحسین و تمکین؟جعل اماره راهست و بد دین
Qəzəl 562ای ساقی جان بخش ما،یک لحظه ما را بازجوبحرست جام جان ما،ما را ز طرف جو مجو
Qəzəl 563تو محیطی و دیگران همه جوهمه را روبتست، از همه رو
Qəzəl 567دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو
Qəzəl 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Qəzəl 596آیینه تیره شد، ز چه تیره است آینه؟چون رو به روی دوست ندارد هرآینه
Qəzəl 600خطاب «لن ترانی » چیست؟ یعنیکه مولی را نبیند غیر مولی
Qəzəl 606چو با تست مقصود، هرجا که هستیگرش باز دانی ز هجران برستی
Qəzəl 614گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی
Qəzəl 620ای دوست، بگو باری تا: عزم کجا داری؟سرمست و خرامانی انگیز بلا داری
Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوریبه شرح راست نیاید حدیث مهجوری
Qəzəl 636امروز به جد دارم با تو سر دشنامیای زشت همه زشتان، ای ننگ همه نامی
Qəzəl 644سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنیکه: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟
Qəzəl 645گر بر حدیث اهل دل انکار می کنیبسیار بی حقیقت و بسیار کودنی
Qəzəl 659ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانیز جبهه تو هویداست آن لطیفه که دانی
Qəzəl 671در خاکدان مباش، که خوار جهان شویدر روح سیر کن، که جهان در جهان شوی