Qasım Ənvar · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شیخ عالم، آفتاب اولیاپیشوای دین، صفی الاصفیا
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Rübai 25گر کافر و مؤمنم،که بر دین توامگر نیک و بدم، بنده مسکین توام
Qəzəl 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را
Rübai 31ای دلبر دلدار، طلب گار توایمای منبع انوار، طلب گار توایم
Qəzəl 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Qəzəl 36بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب
Rübai 38بر گریه و بر زاری من رحمت کنبر مفلسی و خواری من رحمت کن
Qəzəl 49ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب
Qəzəl 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب
Qəzəl 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »
Qəzəl 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت
Qəzəl 60ما پیش شمع روی تو پروانه وار مستجان در سماع عشق ز معشوقه الست
Qəzəl 62این همه موج بی کران ز چه خاست؟عشق با دست و جان ما دریاست
Qəzəl 67خورشید منور ز جمال تو هویداستدر مشرب عذب تو چه گویم که چه سرهاست؟
Qəzəl 71ز درد عشق اگر جان غریق بحر بلاستهزار شکر که دل در مقام صبر و رضاست
Qəzəl 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست
Qəzəl 75«و هُوَ مَعَکُم» گفت از این معنی چه خواست؟یعنی جانها در بقای حق فناست
Qəzəl 96اگر در مغز، اگر در پوست یارستبهرجایی که هست آن یار غارست
Qəzəl 101امروز بهرحال به از دی و پریرستعالم همه پر عنبر سارا و عبیرست
Qəzəl 104ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلستعشق و بیماری و غربت مشکل اندر مشکلست
Qəzəl 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
Qəzəl 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست
Qəzəl 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Qəzəl 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانستبا تست، ولی در پس صد پرده نهانست
Qəzəl 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست
Qəzəl 118امشب شب آدینه و فردا رمضانستتن در ذوبان آمد و جان در طیرانست
Qəzəl 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنستجامی بکف آرید، که عالم گذرانست