Qəzəl 655

تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 658

خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانیماییم در هوایش دردی و داستانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 661

فداک عقلی و روحی، که راحت جانیمرا بدرد سپاری و عین درمانی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 682

چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟از نهان خانه تجریدم و از دار فنا

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 10

گر دلبر من شیوه مستان گیردبر عاشقان خود هزار دستان گیرد

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Məqamatül-arifin, 11

بعد ازین قسمت ولایاتستداند آن کس که در مقاماتست

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 11

خدا را، ای مذکر، رحم فرماز حد بگذشت سرمای تو بر ما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 12

دل بسته طره های مشکین تو شدجان خسته لعل گوهرآگین تو شد

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Məqamatül-arifin, 13

معرفت،پس بقای جان باشدپس فنا ملک جاودان باشد

Qasım Ənvar1 dəq
Qəzəl 15

طلوع پرتو حسنست در جهان، اماخلاف مذهب و دین چیست؟ معنی اسما

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 15

آنها که ز سودای تو سرگردانندآشفته و شوریده و بی سامانند

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 18

گر صفات خدا کنی بسزاوصف او گوی «ربنا الاعلا»

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Rübai 21

ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 23

ساقی، ز کرم پر کن این جام مصفا راآن روح مقدس را، آن جان معلا را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

هر صبح‌دم پیغام خود گویم به زاری باد راتا عرض حال دل کند آن سرو حوری‌زاد را

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 28

دمادم می‌دهد ساقی لبالب ساغر جان رامگر یک دم برقص آرد سبک‌روحان عرفان را

Qasım ƏnvarQəzəl2 dəq
Rübai 32

بودیم درین عالم فانی رفتیمزین ملک بملک جاودانی رفتیم

Qasım ƏnvarRübai1 dəq
Qəzəl 33

باده می ریزند صافی دم بدم در جام ماتا چه خواهد شد ز جام یار ما انجام ما؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 40

ای رخ زیبای تو رشک مه و آفتابروی تو و جام می، عکس گل اندر شراب

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

ای مظهر جمال تو مرآت کایناتوی جنبش صفات تو از مقتضای ذات

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 65

چون صبح سعادت ز جبین تو هویداستما را بتو صد گونه تولا و تمناست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 66

چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداستذرات جهان را بولای تو تولاست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 72

عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راستاین جمالیست که از جمله جهان جان تر است

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟قصه طغیان ز حد شد، سوره غفران کجاست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

بر ما بناز می گذری، این چه عادتست؟در حال ما نمی نگری، این چه عادتست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

روی زمین لعل بدخشان شدستجرعه ما قلزم و عمان شدست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq