Qasım Ənvar
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترستحسن تو مظهر آمد و عشاق مظهرست
Qəzəl 98یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟بزیر پرده مگر خویش را خریدارست؟
Qəzəl 100من اگر توبه شکستم کرمش موفورستپیش دریای کرم توبه من محصورست
Qəzəl 103گر دیر سومنات بود، گر صوامعستهر جا که هست لمعه روی تو لامعست
Qəzəl 110موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست
Qəzəl 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیستفوزالنجات ما بجهان غیر جام نیست
Qəzəl 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Qəzəl 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفتاین گنج نه گنجیست گه با مار توان گفت
Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Qəzəl 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Qəzəl 276باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد
Qəzəl 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد
Qəzəl 284باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Qəzəl 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Qəzəl 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Qəzəl 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Qəzəl 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Qəzəl 307ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود
Qəzəl 309بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود
Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Qəzəl 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید
Qəzəl 350موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید
Qəzəl 351دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید
Qəzəl 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Qəzəl 354دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟
Qəzəl 361هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر
Qəzəl 384در کهن دیر زمان جمله فریبست و غروروقت آن شد که زنم خیمه بصحرای سرور
Qəzəl 385کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور
Qəzəl 393سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس