Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا پرده روی ماه من عنبر گشتآن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت
Rübai 34هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دیدمی معدن سیم و روز جفت شب دید
Rübai 42بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکندیاقوت تو گاه بوسه شکّر شکند
Rübai 44بر شاخ گل دولت تو خار نماندجز بخت تو هیچ بخت بیدار نماند
Rübai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Rübai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار
Rübai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر
Rübai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Rübai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Rübai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Rübai 73دندان تو و لب تو ای شهره رفیقسیمیست فسرده و عقیقیست رحیق
Rübai 75دیدار بتان بیغش و دلشان غشناکدیدار تو پاک و دلت چون دیدن پاک
Rübai 78گویند مرا به هِجر آن ماه چگلبَر نِهْ ز شکیب و صبر زنجیر به دل
Rübai 80تا کرد جهان زیر قلم میر اجلبر چرخ برین بزد علم میر اجل
Rübai 85هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم
Rübai 86زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم
Rübai 88ما شاخ هوای تو ز دل برکندیممهر تو ز جان و دل برون افکندیم
Rübai 89ما نامهٔ عزل مهر تو بنوشتیمگسترده وصال چهر تو بنوشتیم
Rübai 93کوشم که بپوشم اندوه نخروشمپیدا کند این دو دیده تا کی پوشم
Rübai 94از بهر تو گنج خویشتن پالودمپالودم گنج و دردِ دل بزدودم
Rübai 96گویند مرا ز عشق آن تازه صنمنه خندی و نه ز دیدگان باری نم
Rübai 118خورشید بچهر و سرو بالائی توخورشید نشاط را تو بالائی تو
Rübai 119ای مایهٔ نیکوئی مقام دل توبند سر زلف تست دام دل تو
Rübai 120سرگشته و زار و بیقرارم بی توآشفته و رنجور و فکارم بی تو
Rübai 127برداشت بت من از سر آن چتر سیاهزان پس که دل سپاه بس برد ز راه
Rübai 128ای طره تو ز مشگ و از عنبر بهروی تو ز ماه و قدت از عرعر به
Rübai 130دوش آمد دست سوده و آسودهآسوده ز رنج و مشک بر مه سوده
Rübai 133ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Rübai 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Rübai 147هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری