Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bürüyüb yer üzünü bir belə dağlar, dərələr,Buraxıb köhləninin başını çox çapma, dayan.
Qəsidə 152Seyrangahı oldu küləyin bağ, gülüstan,Oldu Tibetin mişki ilə bağ şəbistan.
Qitə 101Ey mənim can sirdaşım, ruzum, ilim, ayım mənim,Ey gözüm nuru, günəşüzlüm, sən ey, Ayım mənim.
Qəsidə 39Bustanın zinətini büsbütün apardı xəzan,Hava sərt oldu, sular da göyərdi gör nə yaman!
Qitə 98Ey gözəl, sən hər işi saz elədin,Köhnə ruzgarımı sən təzələdin.
Qəsidə 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگزنگ بزدا از دل عاشق ببکمازی چو زنگ
Qəsidə 128Əgər bəla aramırdı cahanda xəlqə zaman,Niyə onun üzünü etdi xəlqdən pünhan?
Qəsidə 129Əgər könül yerinə canı istəsə canan,Qəsəm onun canına, etmərəm müzayiqə can!
Qəsidə 130İşıqlı çeşmə önündə olan qara pərdə,Dağın başında dəbilqə, zireh fələklərdə!
Qəsidə 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Qəsidə 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Qəsidə 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Qitə 16Vəfa quşu, Hüma quşu bu dünyadan qanadlandı,Uçdu birlik aləmindən, bəs haranı yuva sandı?
Rübai 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Qəsidə 40Könlümü verdim ona, sandım könül şadan olar,Candır o, can istəyən yerdə könül qurban olar.
Qəsidə 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Qəsidə 151Bahar gəldi, cahan cənnət oldu, bəxt cavan,Qızılgül örtüyü üzdən atıb, olub xəndan.
Qitə 74Ey zamanın tacdarı, sən ki etdin şad məni,Tanrı xəlq etmiş, demək, nurdan, səadətdən səni.
Qitə 99Çölləri şaxta, sazaq sardı, yaman əsdi külək,Zəfəran tək saralıb soldu gülüstanda çiçək.
Qəsidə 22Cahanda yox sənə tay, ey əmir, ədalətdə,Nə səydə, nə əməldə, nə də səxavətdə!
Qəsidə 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Qəsidə 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Qəsidə 195ای میر بسان مصطفی بودیچون او ز همه بدی جدا بودی
Qitə 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Qitə 35Camaat büründü xəz paltarlara –Ağaclar üstünə əsdikcə xəzan.
Qitə 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Qəsidə 1Şamil oldu şahlara aləmdə fərmanın sənin,Şahlara lazım nə varsa, vardır imkanın sənin!
Qəsidə 7Açarkən sevgilim bir cüt badamla iki mərcanı,Bununla könlümü oxşar, onunla incidər canı.
Qəsidə 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qəsidə 36Bax o rüxsarə, sərv üstə sənə əgər qəmər lazım,O zülfə bax, sənə ayçın əgər mişkin kəmər lazım!