Qəsidə 79

شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوس‌وارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 86

مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 91

همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 93

از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 97

صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 99

ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 101

تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 105

کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 107

ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 109

ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 191

ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 192

ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 201

دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 214

بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری

Qətran Təbrizi3 dəq
Qitə 1

بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 11

ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 25

بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 29

خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 31

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 40

دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 41

آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 42

کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 56

اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 59

هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 89

هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 113

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 136

شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 139

خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 2

چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 4

بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا

Qətran Təbrizi1 dəq