Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Rübai 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Rübai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rübai 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Rübai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rübai 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Rübai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Rübai 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Rübai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rübai 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Rübai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rübai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rübai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rübai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rübai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rübai 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل
Rübai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Rübai 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل
Rübai 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم
Rübai 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیممهر تو فروختیم و دل بخریدیم
Rübai 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Rübai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Rübai 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
Rübai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
Qəsidə 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Qəsidə 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Qəsidə 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Qəsidə 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Qəsidə 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Qəsidə 76رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور