Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Qəsidə 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Qəsidə 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qəsidə 63Bənövşədən gül üzün, ey sənəm, edibdi süpər.İki hörük qoşa əfi kimi yanağın öpər...
Qəsidə 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Qəsidə 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Qəsidə 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Qəsidə 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Qəsidə 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Qəsidə 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Qəsidə 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Qəsidə 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Qəsidə 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Qitə 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Qitə 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Qitə 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Qitə 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده
Qitə 140ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی
Rübai 11ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت
Rübai 38تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود
Rübai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rübai 76سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال
Rübai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
Rübai 97تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان
Rübai 98ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
Rübai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
Rübai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
Rübai 108افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام
Rübai 113از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن
Rübai 121از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو