Qəsidə 29

ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 38

چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 54

هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 63

Bənövşədən gül üzün, ey sənəm, edibdi süpər.İki hörük qoşa əfi kimi yanağın öpər...

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 75

دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 96

ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 120

ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 139

ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 140

ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 146

بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 157

چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 194

ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 202

دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری

Qətran Təbrizi4 dəq
Qitə 18

این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 63

خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 68

ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر

Qətran Təbrizi2 dəq
Qitə 122

شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده

Qətran Təbrizi1 dəq
Qitə 140

ای پیشه تو رامش و پیروزی و بهیگل رفت و لاله رفت و ترنج آمد و بهی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 11

ای گشته خجل ماه فلک از نظرتشد تیره شکر زان لب همچون شکرت

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 38

تا کی ز فراق بر دلم بند بوداندوه فراق بر دلم چند بود

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 58

تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 76

سه چیز ترا سه چیز داده است جمالخَدّ را خط و زلف را گل و عارض خال

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 91

یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 97

تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 98

ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 102

ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 103

یوسف‌رویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 108

افتادم در دام بتی سیم انداموز صحبت او دلم رسیده است بکام

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 113

از کبر دلا دست بعیوق مزنلافی که زنی ز دست معشوق مزن

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 121

از دیده میان رود خونم بی توگوئی که به آتش اندرونم بی تو

Qətran Təbrizi1 dəq