Qətran Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تا دست من از دامن تو شد کوتاهدستی زده ام به دامن ناله و آه
Rübai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Qəsidə 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین استبا همه دیدارهای خوب قرین است
Qəsidə 31آباد بر این بر که و این طارم آبادوز هر دو خداوند جهان کامروا باد
Qəsidə 33ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
Qəsidə 51تا بجان در عقل باشد تا بتن در جان بودجان و تن را از لب و جام و لب جانان بود
Qəsidə 108از پار مرا حال بسی خوشتر امسالهمواره بدینحال بماناد مرا حال
Qəsidə 111ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خالبا هر دو بود غالیه و مشک چون آخال
Qəsidə 112ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیلهمنام خویش را بهمه بابها بدیل
Qəsidə 137ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن
Qəsidə 141این برکه مبارک این بزمگاه میمونفرخنده باد دائم بر شاه افریدون
Qəsidə 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان
Qəsidə 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
Qəsidə 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
Qəsidə 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qəsidə 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
Qəsidə 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Qəsidə 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Qəsidə 203دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی
Tərkibbənd 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Qitə 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلابر تو بهروزی و پیروزی همیشه مبتلا
Qitə 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qitə 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qitə 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qitə 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Qitə 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Qitə 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qitə 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Qitə 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش