Rübai 95

با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 99

چون بی‌تو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 104

ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 105

تا همبر من نشسته‌ای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 107

روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 114

ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 115

بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 116

در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 139

چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی

Qətran Təbrizi1 dəq
Rübai 141

صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای

Qətran Təbrizi1 dəq
Qəsidə 5

تا خلد بباغ داد رونق راخوش گشت نوا مرغ مطوق را

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 35

به ابروان چو کمانی به زلفگان چو کمندلبانْت سوده عقیق و رخانْت ساده پرند

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 41

دیر آمدن شاه برآورد ز من دودگر دیرتر آید برود جان و تنم زود

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 59

ای ماه خوش حدیث و نگار نکو کناربا شاخ زی من آر یکی نازه کو کنار

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 77

ز روزنامه شاهان چنین دهند خبرچنین کنند بزرگان چیره دست هنر

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 90

هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگاربخت با من سازگار و یار با من سازگار

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 106

گشت کوه و باغ در زیر گل بیجاده رنگساق و سم از گل چریدن کرد چون بیجاده رنگ

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 121

ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بومنرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم

Qətran Təbrizi2 dəq
Qəsidə 127

اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 134

آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 138

ای سهی سرو روان از تو بهشت آئین چمنروی تو ماهست و گرد ماه از انجم انجمن

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 142

باد نوروزی همی بر گل بدرد پیرهنلاله را کرد ابر آزاری پر از لؤلؤ دهن

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 144

بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 148

به زلف غالیه‌رنگی به روی آینه‌گونز عشق هر دو مرا روی زرد و رای نگون

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 153

تا بپوشید بلؤلؤی ثمین باغ سمناز گل سرخ بیاقوت بیاراست چمن

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 155

چه دید تشرین گوئی ز نرگس و نسرینکه باغ و بستان بستد زهر دوان تشرین

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 166

گر نگار من دو زلف خویش بسپارد بمنمشگ سایم من بکیل و غالیه سایم بمن

Qətran Təbrizi4 dəq
Qəsidə 180

هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین

Qətran Təbrizi5 dəq
Qəsidə 181

هوا همی بنکارد بحله روی چمنصبا همی بطرازد بدر شاخ سمن

Qətran Təbrizi3 dəq
Qəsidə 186

فغان من همه زان زلف تابدار سیاهکه گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه

Qətran Təbrizi4 dəq