Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن منشود سپهر زمین گیر از آرمیدن من
Qəzəl 6355لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون
Qəzəl 6361چرخ مقوس است ترا خانه کمانبگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان
Qəzəl 6365خامی بود سر از پی دنیا گذاشتنکاین صید رام می شود از وا گذاشتن
Qəzəl 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن
Qəzəl 6379عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن
Qəzəl 6387در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من
Qəzəl 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Qəzəl 6398از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من
Qəzəl 6400در روز حشر سایه کوه گناه منگردید از آفتاب قیامت پناه من
Qəzəl 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Qəzəl 6411در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
Qəzəl 6420از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن
Qəzəl 6437ای قامت بلندت معراج آفریدنیک شیوه خرامت در پیش پا ندیدن
Qəzəl 6445لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او
Qəzəl 6455زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او
Qəzəl 6465صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت میزند خون بهار از جوش تو
Qəzəl 6467از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو
Qəzəl 6486خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو
Qəzəl 6497چه خوش باشد که گردد دیده روشن از عذار توجواهر سرمه بینش شود خط غبار تو
Qəzəl 6499بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو
Qəzəl 6500زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو
Qəzəl 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او
Qəzəl 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو
Qəzəl 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو
Qəzəl 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو
Qəzəl 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو
Qəzəl 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو
Qəzəl 6532از گِرد خط گرفته، مباد آفتاب توچندان که خاک اوست روان باد آب تو
Qəzəl 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار دهچشم بینا، جان آگاه و دل بیدار ده