لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

به مهر خال شود تنگ جا درین محضراگر ز روی تو آید خط این چنین بیرون

هوای کوی خرابات آنقدر شوخ استکه تخم سوخته می آید از زمین بیرون

به استخون نرسد تا ز فقر تیغ ترامکن چو نال قلم دست از آستین بیرون

ز عشق او دل تنگی شده است قسمت منکه از بهشت مرا می برد غمین بیرون

ز کار بسته من عاجزست تردستیکه از جبین سپر برده است چین بیرون

نشسته نقش کجی آنچنان درین ایامکه نام، راست نمی آید از نگین بیرون

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر چه ناله من چرخ را ز جا برداشتنیامد از لب کس صائب آفرین بیرون

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq