ز تن شکفته رود جان صادقان بیرونکه تیر راست جهد صاف از کمان بیرون

حضور خانه خود مغتنم شمار که تیربه زور می رود از خانه کمان بیرون

کسی که چشم گشایش ز بستگی داردقدم چو در نگذارد ز آستان بیرون

به التماسم اگر خضر بخشد آب حیاتعقیق صبر نمی آرم از دهان بیرون

ترحم است بر آن غنچه گرفته جبینکه ناشکفته برندش ز گلستان بیرون

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کسی است عاشق یکرنگ گلستان صائبکه از چمن نرود موسم خزان بیرون

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar