مده از دست در پیری شراب ارغوانی را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را
Qocalıq vaxtı yerə qoyma sən o mey camını,Qaytarır köhnə şərab gəncliyinin ilhamını.
ندامت چون لبم را در ته دندان نفرساید؟چو گل در خنده کردم صرف، ایام جوانی را
Aşiqə canı fəda etməyi təlim eləmə,Söndürər badi-səba, qaydadı, eşqin şamını.
چه خون ها می خورم در پرده دل تا نگه دارمز چشم سوزن نامحرم این زخم نهانی را
Məni söndürdü səhər yelləri, yoxdur hünərimYetirəm şama yanan qəlbimin hər peyğamını.
به عاشق می دهی تعلیم جان دادن، چه بی دردی!چراغ صبح می داند طریق جان فشانی را
Ümidim vardı ki, yaz fəsli kimi əldə çiçək,Başlayardım yenidən mən ömürün bayramını.
زبون کش نیستم چون باد صبح از پرتو همتوگرنه یاد می دادم به شمع آتش زبانی را
Nə qədər qəm yemişəm, qəlbdə nihan saxlamağaBədnəzərdən sinəsin dağını, qəlbin qəmini.
به امیدی که چون باد بهار از در درون آییچو گل در دست خود داریم نقد زندگانی را
Peşmanam, dişləyirəm barmağımı heyrətlə,Vermişəm bada mən ömrün o bahar əyyamını.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. عجب دارم که بردارد به تن عذر مرا صائببه جان آزرده ام از خویشتن آن یار جانی را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çox təəccüb edirəm Saibə, incitdi nahaq,Duymadı yarın o incə, o zərif eyhamını.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-443
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir