Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Qəzəl 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Qəzəl 351بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را
Qəzəl 356ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را
Qəzəl 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Qəzəl 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را
Qəzəl 364به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را
Qəzəl 368زبان کوتاه باشد آشنای بحر گوهر رابلندی حجت عجزست بازوی شناور را
Qəzəl 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Qəzəl 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Qəzəl 386سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را
Qəzəl 393ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Qəzəl 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Qəzəl 414نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان راتپیدن مشق پروازست دلهای پریشان را
Qəzəl 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Qəzəl 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را
Qəzəl 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Qəzəl 430چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو راکه عاشق مد احسان می شمارد چین ابرو را
Qəzəl 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را
Qəzəl 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را
Qəzəl 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را
Qəzəl 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را
Qəzəl 458ز تأثیر دل بیدار، چشم تر شود بیناکه ماه از نور خورشید بلند اختر شود بینا
Qəzəl 461مدار از دامن شب دست وقت عرض مطلبهاکه باشد بادبان کشتی دل دامن شبها
Qəzəl 463ز سختیهای عالم قانعان را هست لذتهاهما را استخوان در لقمه باشد مغز نعمتها
Qəzəl 466به یک پیمانهٔ می، کرد ساقی حل مشکلهابه یک ناخن، گره وا کرد ماه عید از دلها
Qəzəl 471ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریاوگرنه حلقه ذکری است هر گرداب در دریا
Qəzəl 475محمل شوق کجا، کعبه امید کجاشبنم تشنه کجا، چشمه خورشید کجا
Qəzəl 478هر که هست، از می دیدار تو مست است اینجاذره را ساغر خورشید به دست است اینجا
Qəzəl 479سخن از صلح مگو، عالم جنگ است اینجاصحبت شیر و شکر، شیشه و سنگ است اینجا