ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

به استغنای مجنون حسن لیلی برنمی آیدکه ناز نازنینان است در سر، بی نیازی را

اگر داری دل پاکی درآ در حلقه مستانکه اینجا آبرویی نیست دامان نمازی را

خمار درد نوشان را می ناصاف می بایدتوان در خاکساری یافت ذوق خاکبازی را

به چشم دور گردان جلوه دیگر کند منزلشکوه کعبه باشد در نظر کمتر حجازی را

به صد افسانه عمر ابد کوته نمی گرددمگر از زلف او دارد شب هجران درازی را؟

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گل روی بتان از آه من شد آتشین صائبز من دارد نسیم صبح این گلشن طرازی را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq