Qəzəl 24

سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشرده‌ای دل را، بیفشارم تو را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 50

دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 62

خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور رااز نسیمِ صبح پروا نیست شمعِ طور را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

پرده‌دارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان بر‌میاور طفلِ بازیگوش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

از سیه‌بختی نگردد دیده گریان برق رامی‌شود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 105

از بلندی مانع گردش شود افلاک راگر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 145

صبح از جان‌های روشن یاد می‌آید مراشام از تاریکی تن یاد می‌آید مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامی‌رساند پیچ و خم آخر به منزل راه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 214

Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 223

Oynadar, vallah, yerimdən nəğmə mən divanəni,Mütrübün nazı verər axır selə bu xanəni.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 229

کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 250

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 253

پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 256

شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 280

چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 294

نیست بر سبزان گلشن، دیده پر خون ماتیغ خونخوار تو باشد سبز ته گلگون ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 407

فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان راکه خاموشی بود کمتر، چراغ زیر دامان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 420

بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 453

ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 485

Nə qədər sövq edəcək arzu bu meydana bizi?Hərzə bir it kimidir, sövq edir hər yana bizi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 542

تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 549

Qəmi başdan aşanın olmaz ölümdən həzəri,Qurumuş bir çəmənə ildırımın yox xətəri.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 627

ز خامشی دل روشن شود سیاه مراسیاه خیمه لیلی است دود آه مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 739

Şehli yanağa baxmağa heç taqət olarmı?Tufana gəmi düşsə, məgər rahat olarmı?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq