سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه راشد شکستن باعث آبادی این ویرانه را

نغمه در جوش آورد خون من دیوانه رامی رساند ناخن مطرب به آب این خانه را

آنچنان کز موج گردد شورش دریا زیادمی کند دیوانه تر زنجیر این دیوانه را

روی در عشق حقیقی از مجاز آورده ایمشسته ایم از لوح خاطر ابجد طفلانه را

چشم شور تلخکامان حلقه بر در زد مراتا چو زنبور عسل پر شهد کردم خانه را

عاشق و اندیشه بوس و تمنای کنار؟بهر عبرت شمع آتش می زند پروانه را

سبحه تزویر زاهد نیست بی مکر و فریبریشه ها در دل دوانیده است دام این دانه را

می رساند بوی می خود را به مخموران خویشگو برآرد محتسب با گل در میخانه را

در سواد شهر، مجنون سیر صحرا می کندنیست با لفظ آشنایی معنی بیگانه را

می تواند برق آفت را سپرداری کندگر کند قفل دهان مور، خرمن دانه را

سربلندان خرابات مغان کوچک دلندبا بزرگی خم به سر جا می دهد پیمانه را

دل عبث چشمی به خال زیر زلفش دوخته استچون گره نتوان جدا از دام کرد این دانه را

بر کمال خوش قماشی حجت ناطق بوداین که پشت و رو نباشد مردم بیگانه را

همچو شمع کشته گیرد زندگانی را ز سرجامه فانوس اگر گردد کفن پروانه را

خون ما را شعله آواز می آرد به جوشمی رساند ناخن مطرب به آب این خانه را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گر نیاید بر سر انصاف صائب محتسبمی گشاید زور می آخر در میخانه را

Oynadar, vallah, yerimdən nəğmə mən divanəni,Mütrübün nazı verər axır selə bu xanəni.

Aşiqi yarın vusalı yandırar gör bir necə,Yandırıb kül eyləyir şamlar yazıq pərvanəni.

Kim ola meydən xumar, hər an duyar mey ətrini,Arif insanlar fəqət, görsə, tanır dürdanəni.

Çün məzaği-eşqidən tutduq həqiqi eşqə üz,Biz unutduq o uşaqlıqda qalan əfsanəni.

Şəhridə gördükləri Məcnunu saldı çöllərə,Çox da asan gəlməsin dərk eyləmək biganəni.

Qəlb əbəs dikmiş gözün zülfündə pünhan xalına,Eylə də asan deyil tordan götürmək danəni.

Şam kimi sönmüşsə məşuqə, inan ki, canlanar,Görsə Fərhad tək ona meyli olan mərdanəni.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. İnsafa gəlməzsə darğa, onda, Saib, biz gərəkMey verib, məst eyləyib, sonra açaq meyxanəni.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq