Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Qəzəl 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Qəzəl 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Qəzəl 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا
Qəzəl 708کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Qəzəl 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Qəzəl 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Qəzəl 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Qəzəl 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Qəzəl 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Qəzəl 740خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را
Qəzəl 757ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما
Qəzəl 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Qəzəl 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Qəzəl 776خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما
Qəzəl 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Qəzəl 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Qəzəl 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Qəzəl 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Qəzəl 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Qəzəl 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Qəzəl 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Qəzəl 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Qəzəl 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را
Qəzəl 831بیقدر ساخت خود را، نخوت فزود ما رابر ما و خود ستم کرد، هرکس ستود ما را
Qəzəl 833از آه روز گردان شبهای تار خود راآیینه دو رو کن لیل و نهار خود را
Qəzəl 834وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را
Qəzəl 836برق سبک عنان را پروای خار و خس نیستدام و قفس چه سازد با دل رمیده ما؟
Qəzəl 839ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را
Qəzəl 840ز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانها