Qəzəl 869

موج را هر چند آماده است بال و پر ز آببی نسیم خوش عنان بیرون نیارد سر ز آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 870

نیست بحر پاک گوهر را خصومت با حباباز هوای خود خطر دارد درین دریا حباب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 875

در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 877

اوست روشندل که با چندین زبان چون آفتابباشدش مهر خموشی بر دهان چون آفتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 886

پا منه زنهار بی اندیشه در جای غریبتوسن سرکش خطر دارد ز صحرای غریب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 899

رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلبعیب پوشیدن از آیینه عریان مطلب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 901

زهی ز عارض گلرنگ، خونی می نابعرق به روی تو جام شراب در مهتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 904

بهشت بر مژه تصویر می کند مهتابپیاله را قدح شیر می کند مهتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 942

از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟زیر دست سایه ام، افتاده ای چون من کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1053

حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1060

در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1227

پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکستعاقبت این شاخ از جوش ثمر خواهد شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1229

باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوستاستخوان را پنجه مرجان کند در زیر پوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1246

چهره خورشید زرد از درد بی زنهار کیست؟زخم دامن دار صبح از غمزه خونخوار کیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1254

لاله ای جز داغ در صحرای امکان نیست نیستسنبل این باغ جز خواب پریشان نیست نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1266

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1267

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1297

روزی دل جز شکست از یار شوخ و شنگ نیستقسمت دیوانه از طفلان به غیر از سنگ نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1298

عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیستفتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1299

بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیستخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1300

صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیستتوتیا گشتن به زیر کوه طاقت سهل نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1335

پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1336

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1378

قطره خونی شد از دست نگارینش چکیدبس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1387

زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1401

در گرفتاری بود جمعیت خاطر محالبا دو دست بسته نتوان دست یغمایی گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1403

پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفتهمچو قمری طوق حکم من به گردن می گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1405

چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟رو به این آیینه آورده است آه از شش جهت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq