در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است
رزق ما چون شبنم از رنگین عذاران چمنبا کمال قرب، دندان بر جگر افشردن است
چون صدف دامن گره کردن به دامان گهردر گریبان دشمن خونخوار را پروردن است
خو به عزلت کن که در بحر پر آشوب جهانگوشه گیری کشتی خود را به ساحل بردن است
معنی نازک به آسانی نمی آید به دستپیچ و تاب جوهر هر شمشیر از خون خوردن است
عمر در تمهید اسباب سفر ضایع مکنتوشه ای گر هست راه عشق را، دل خوردن است
نیست راهی از دل و دین باختن نزدیکتردر قمار عشق هر کس را که میل بردن است
سر به جیب خامشی بردن درین آشوبگاهاز خم چوگان گردون گوی بیرون بردن است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از تأمل پایه معنی به گردون می رسدسرفرازی نخل را صائب ز پا افشردن است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1060
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Yenə saymazyana qırmaclayaraq AbşeronuSovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur,
به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری
EləsinBir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum