Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست
Qəzəl 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است
Qəzəl 1929نقش حصیر نیست که بر پیکر من استشهباز اوج فقرم و این شهپر من است
Qəzəl 1937ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست
Qəzəl 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
Qəzəl 1954باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است
Qəzəl 1964این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است
Qəzəl 1969تا چشم من به گوشه عزلت فتاده استاز دیده ام سراسر جنت فتاده است
Qəzəl 1970دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است
Qəzəl 1982زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است
Qəzəl 1988تا سینه ام به داغ محبت رسیده استپروانه ام به مهر نبوت رسیده است
Qəzəl 2001از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای استدست نگار کرده، رخ می کشیده ای است
Qəzəl 2006برهان واصلان فنا آرمیدگی استبر مرگ رفتگان جزع از نارسیدگی است
Qəzəl 2012هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست
Qəzəl 2024دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟
Qəzəl 2031از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست
Qəzəl 2037جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست
Qəzəl 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Qəzəl 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Qəzəl 2092هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت
Qəzəl 2095چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت
Qəzəl 2097بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت
Qəzəl 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Qəzəl 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست
Qəzəl 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست
Qəzəl 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست
Qəzəl 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است
Qəzəl 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح استاین روح نهان در نفس مریم صبح است
Qəzəl 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندستمجنون ترا دانه زنجیر سپندست
Qəzəl 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است