پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
طبل رحیل هوش من آواز پای توستحسرت نصیب دیده من از لقای توست
در پرده های چشم شکر خواب صبح نیستشیرینیی که در دو لب جانفزای توست
خون می کند عرق ز شفق هر صباح و شاماز بس که آفتاب خجل از لقای توست
در باز کردن در باغ بهشت نیستفیضی که در گشودن بند قبای توست
ظرف وصال نیست من تنگ ظرف راطبل رحیل هوش من آواز پای توست
خودداری سپند در آتش بود محالخالی است جای من به حریمی که جای توست
هر شاخ گلی که دست کند در چمن بلنداز روی صدق ورد زبانش دعای توست
هر دل رمیده ای که بساط زمانه داشتامروز در کمند دو زلف رسای توست
ره نیست در حریم تو هر خودپرست رابیگانه هر که گشت ز خود آشنای توست
چون ترک دلبری ننمایند دلبران ؟چون هر کجا دلی که بود مبتلای توست
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. استادگی چگونه کند در نثار جان؟صائب که مرگ و زندگیش از برای توست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1946
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.
Gəraylı: Aşiqlik peşəsin qıldımAşiqlik peşəsin qıldım,Namusdan, ardan ayrıldım,
Çığalı müxəmməs: Ey şux mənim yar, vəfadar imsən sənEy şux mənim yar, vəfadar imsən sən,Dil gülşəni, həm qönçeyi-gülzar imsən sən,
Ey nəşi qalan yerdə, keçən başı eidayəEy nəşi qalan yerdə, keçən başı cidayə,Dur rəhm elə bu əlsiz-əyaqsız üsərayə.