Qəzəl 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4993

رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4995

خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5000

بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5015

چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5042

ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5147

می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5156

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5167

معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کندزان چهره لطیف مکن مو به یک طرف

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5175

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5213

جمعی که پیش خلق گذارند به خاکپیش از اجل روند ز خست فرو به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5215

از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5218

دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5225

می شود دایره خلق ز بیماری تنگزین سبب چشم تو پیوسته بود بر سر جنگ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5281

از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5357

داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5383

از سبک‌روحی ز بوی گل گرانی می‌کشماز پری آزار سنگ از شیشه جانی می‌کشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq